L’Automobiliste

Henri (Marie Raymond) Graaf de Toulouse - Lautrec was een Franse kunstschilder, graficus en lithograaf die een kroniekschrijver was gedurende de zogenaamde belle époque (het mooie tijdperk vanaf het einde van de 19de eeuw tot het begin van de Eerste Wereldoorlog). Een tijdperk gekenmerkt door algemene welvaart, een enorme ontwikkeling van kunst en wetenschap én een hoge mate van maatschappelijke rust. Toulouse-Lautrec was een aristocraat die maar al te graag onderdeel uitmaakte van het nachtleven van Parijs. Een kunstenaar en observator, die bekend stond om zijn weergaven van de intiemste momenten van verschoppelingen uit zijn maatschappij zonder te moraliseren en zonder pretentieus commentaar. Toulouse-Lautrec was vaak te vinden in het pand van La Revue Blanche (een Frans kunst- en literair tijdschrift) waar hij in aanraking kwam met automobielfanaten, zoals Octave Mirbeau, Bonnard, Apollinaire en Tristan Bernard. Desalniettemin, was hij vooral een ruiter en deelde hij niet hun passie voor de automobiel. Deze lithografie is dan ook zijn enige eerbetoon aan de automobiel. Het is heel duidelijk dat hij de bestuurder van de automobiel interessant vindt en de automobiel slechts een toevoeging is in zijn compositie. Dit is een portret van zijn neef (en nachtelijke uitgaansgezel) Dr. Gabriel Tapie de Celeyran aan het stuurwiel van een vroege automobiel. Toulouse-Lautrec transformeert hier zijn neef in een archetype van een chauffeur van zijn tijd, krachtig, volhoudend, en moedig. De modieuze kleding, een overdaad van geitenleren bont, en een stofbril (met enorme ogen) dragen allemaal bij aan het beeld van de heroïsch charme van autorijden en de mysterieuze vermomming die vele chauffeurs aanspraken. De lithografie vertoont Toulouse-Lautrec’s monogram linksonder. Van de originele oplage van 20 lithografische afdrukken zijn er wereldwijd nog slechts zeven exemplaren bekend.